Dat zie je ook terug in discussies binnen de paarden- en huisdierensector en in een lopende petitie tegen het verder beperken van complementaire therapieën bij dieren. Juist daarom is het belangrijk dat trimmers scherp blijven op hun grenzen. Net als in ons eerdere bericht over het chippen en plaatsen van implantaten, gaat het om het onderscheid: wat hoort bij welzijnszorg binnen het trimmersvak, en wat valt onder diergeneeskunde?
De wettelijke kaders zijn niet nieuw. Alles wat te maken heeft met diagnose, behandeling, pijnvermindering of medische ingrepen valt al heel snel onder de definitie diergeneeskundige handeling en dat hoort bij dierenartsen of geregistreerde paraveterinairen.
Voorbeelden van handelingen die niet bij het trimmersvak horen
- Injecties of verdoving
- Lasertherapie met therapeutisch doel of dry-needling
- Behandelen van blessures of pijnklachten
- Tanden trekken of andere fysieke ingrepen
- Medicinale implantaten
Wat mag wél binnen het trimmersvak?
- Trimwerk en vachtverzorging
- Nagels knippen
- Ontspannende massage bij gezonde dieren
- Chippen, mits je voldoet aan de voorwaarden
Zodra een behandeling bedoeld is om klachten te verhelpen, val je onder diergeneeskundige wetgeving.
Wat betekent dit voor trimsalons?
- Bied alleen diensten aan die passen binnen het trimmersvak
- Wees helder naar klanten over wat je wel en niet doet
- Voer geen handelingen uit met een therapeutisch of medisch doel
- Verwijs door bij signalen van pijn, huid- of bewegingsproblemen
- Blijf op de hoogte van wet- en regelgeving
Door binnen je vakgebied te werken en medische zorg over te laten aan dierenartsen, bescherm je jezelf, het dier en het imago van het trimsalonvak. Het vak ontwikkelt zich en dat is positief. Met duidelijke keuzes en heldere communicatie laat je zien dat je staat voor kwaliteit en dierwelzijn.
